Warszawskie koty zimą – migawki

Koty miejskie na bazarze w Falenicy czują się bezpiecznie i są oswojone. W ciągu dnia najłatwiej je spotkać od strony ulicy Filmowej. Zaglądają do fryzjera, mają na oku sklep "wszystko z drobiu" i zawsze mogą czmychnąć pod zaparkowane tu samochody.

Dla sprzedawców, klientów i dozorców od lat są oczywistym elementem bazaru. Nigdy nie brakuje im pożywienia, więc są tłuste i mają błyszczącą sierść. Kotów nie jest dużo, więc gdy pojawi się nowy kot, zwykle ktoś to zauważy i kot jest sterylizowany. Nietrudno w tym środowisku pomóc w wyjątkowych przypadkach, gdy potrzebny weterynarz albo kotka wyprowadziła z zakamarków miot kociąt.

Przy jednym z wejść na bazar koty mają domek ze styropianu. Usytuowanie domku przy wejściu i naprzeciw kiosku z gazetami powoduje, że domek jest cały czas na oku. Na noc bazar jest zamykany i koty mają cały teren dla siebie.

W wąskiej przerwie między sklepikami koty mają swoje ulubione miejsce. Było ono od początku zagrodzone i niedostępne dla ludzi ani dla psów, bo prześliźnie się tam tylko kot. Ponieważ wybrały to miejsce, więc tam właśnie mają zrobione budki i tam są karmione. Dla przechodniów zaś taki koci zaułek jest prawie niezauważalny.

Na drugim końcu Warszawy, na osiedlu Piaski jest inaczej

Kot wtulony w zakratowane okienko bloku nr. 61 przy ul. Broniewskiego. Przesiaduje tak całymi dniami, od trzech miesiecy. Najwyraźniej liczy na to, że ktoś go w końcu wpusci do miejsca w którym się urodził i spędził dotychczasowe życie. Takich kotów jest wokół bloku więcej. Siedzą pod kontenerem na śmieci, wtulają się w jakieś kraty. Dozorca systematycznie wyrzuca wszelkie tekturki i miseczki, które dobrzy ludzie podsuwaja kotom.

To ofiary akcji Straży dla Zwierząt, wynajętej dla usunięcia kotów z piwnic i pozbawienia ich miejsca do życia. Większość kotów prawdopodobnie jakoś przeżyje zimę i na wiosnę zacznie rozmnażać się od nowa, więc będą nowe konflikty i nowe ofiary.